Tuesday, December 13, 2016

ഏകാന്തത

ഏകാന്തതയുടെ ദേവ,
നിന്‍ ഗന്ധം എന്‍
ശ്വാസ കോശങ്ങളെ
വൃണപെടുത്തുന്നു.
നീ എന്‍ എല്ലാ-
മെല്ലാംമായിരുന്നൊരുനാള്‍
മറ്റെല്ലാം നശിച്ച്
ഏകാനായി നിന്നെ ഞാന്‍
മാടി വിളിച്ച നാള്‍
ഇന്നുമെന്‍ മനസ്സില്‍
ഉടയാത്ത ചിത്രമായി നില്‍കുന്നു.

സ്നേഹ ദൂതന്‍ മാറിയ നാള്‍
നിശബ്ദതയുടെ ഭീതിയില്‍
അകലെ നിന്‍ കാലൊച്ച
കേട്ട് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞടുത്തു.
നീ എന്‍ മിത്രമായ നാള്‍
മുതല്‍ ലോകര്‍ എന്നില്‍
നിന്ന് അകന്നു മാറി.
സുഹൃത്തേ, എന്‍ മനം മടുത്തു.

അന്ന് എന്‍ പ്രിയതമ
കരിനീല കണ്ണുമായി
എന്നോട് ഒപ്പം നടന്നിരുന്നു.
എന്നാല്‍ ഇന്ന്
തീ തുപ്പും കണ്ണുമായി
നീ എനിക്ക് കാവല്‍ ഇരിക്കുന്നു.
നിന്‍ ഗന്ധം എത്ര രൂക്ഷം
എന്‍ ഹൃദയ നൊമ്പരം
അറിഞ്ഞിരുന്ന എന്‍ കളിപാവ
പോലും എന്നെ വിട്ടകന്നു.

ഈ ലോക മോദങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ ഉഴന്നു നടന്നീല
എന്നിട്ടും മാലോകര്‍
എന്നെ വിട്ടകന്നു
വെറുതെ പോയി മറഞ്ഞു.

സ്നേഹിതാ ഒരു മാത്ര,
ഒരു മാത്ര മാത്രം
എന്നെ വിട്ടകലൂ
ഒരു കാലൊച്ച
ഒരു  നറു മണം.
ഒരു മാനവന്‍
എങ്കിലും കടന്നു വരട്ടെ
എന്‍ ചാരത്തേക്ക്‌
ഈ ലോകം വിടും മുന്‍പേ.


Written: 17/10/03
Edited : 14/12/16

No comments: